| home | boat | crew | contact | translate site
 

voorbereiding

planning

projecten

links/foto's

wensenlijst

de route

logboek/pech

zeilen vertrekkers

  Panoramix wereldreis | logboek

Canada, Nova Scotia  juli 2011:

Na 4 dagen varen komen we 's ochtends vroeg aan in Yarmouth. Bij de haveningang zwemmen twee zeehonden rond. We worden vriendelijk ontvangen door de havenmeester die onze lijnen aanneemt. Samen met nog 1 ander jacht zijn we de enige boten in de haven. Het doet hier scandinavisch aan. Veel natuur en veel houten huizen.
 

Het blijkt dat Yarmouth dit jaar 250 jaar bestaat en dat deze week de feestweek is waarin dit gevierd gaat worden. Vandaag is het museumdag en kunnen we alle musea gratis bezoeken. We gaan naar het Yarmouth County museum met veel geschiedenis vanaf de indianen tot nu. Er is veel te zien zoals indianenpakken en postkoetsen. Daarna gaan we naar het visserijmuseum. Hier hebben ze een complete werf die in 1983 gesloten werd, neergezet. De oude eigenaar had er 60 jaar in gewerkt, waarna de familie de oude bende als erfenis kreeg. Het museum is heel leuk gemaakt met allemaal kleine werkplaatsen, waaronder een smederij, verfhok, kabelgat, elektrohok, kantoor. Ze hebben een van de visserschepen uit die tijd verkleind zodat die in het museum past, maar zodanig dat je nog in het schip kan en alles bekijken. Als laatste bezoeken we het brandweer museum. Hier staan de eerste brandweerwagens die met de hand of een paard werden voortgetrokken. Ook fotoseries van grote branden die de afgelopen 100 jaar hebben plaatsgevonden.
 
  Voor de festiviteiten komt er ook een bezoeker per watervliegtuig.

Op de steiger ontmoeten we een Canadees echtpaar die hier met hun motorjacht liggen. We hebben een leuk gesprek en zien ondertussen de lokale visser uitvaren om kreeft te vangen. In de zomer is er een vangstverbod op kreeft. Een paar lokale vissers mogen met maximaal 3 kreeftenkooien het hele jaar doorgaan. De vangst is bedoeld voor eigen gebruik of ceremoniele aangelegenheden. We horen van het echtpaar dat er waarschijnlijk wel wat te regelen valt met de kreeften. Als de visser even later terugkomt, informeren we naar de vangst en geven we aan dat we wel eens kreeft willen proeven. Na een uurtje verschijnt de visser met een boodschappen tas bij de Panoramix. Onder het genot van een biertje zitten er even later 7 grote kreeften bij ons in een tas en wordt de ceremonie met een betaling afgesloten. Van het Canadese echtpaar krijgen we gereedschap om de kreeft te kunnen kraken en leegpulken. Zeven kreeften is wat veel en na vier stuks moeten we opgeven. De overige drie worden gekookt en bewaard voor later.
 

's Avonds gaat het flink waaien en Paula vraagt:" Pim waar is jouw fiets?" Door de harde wind is mijn vouwfiets het water ingewaaid en alleen het mandje drijft nog rond. Met een klein ankertje lukt het me om de fiets vanaf 6 meter diepte aan de haak te slaan en op te halen. We vullen het bijbootje met zoet water en leggen de fiets er een uurtje in om het zout eruit te spoelen. Hopelijk heeft de fiets er niet te veel van te lijden. Alleen het blauwe mandje dobbert nog in het water.
  

Vandaag zijn er uitvoeringen van de plaatselijke cheerleaders en vanmiddag is er een parade door de hoofdstraat.
  
 Het Canadese legioen.                       Plaatselijke "Missen"
    Goed doel voor de jeugd.                    Oude bestelauto.

Er is een boerenmarkt met allerlei lokale produkten. We kopen er twee heerlijke stukken appelgebak. Buiten speelt een bandje gevormd door wat jeugd. Ze maken country muziek en zingen erbij.
  
            Boerenmarkt.                       Jeugdband op een trailer.
 
 's Avonds wordt de dag afgesloten met een groots vuurwerk.

We gaan verder noordwaarts richting Lunenburg en Halifax. Met enkele dagtochtjes komen we langs Pubnico, Shelburn, Port l' Herbert en Liverpool. Pubnico is een klein visserhaventje met enkele huizen. Shelburn is iets groter met wat meer huizen. Port l' Herbert is weer piepklein en Liverpool is een toeristisch plaatsje waar we twee dagen blijven. Liverpool was een privateers nest in de tijd van de oorlogen. Privateers waren burgers die de marine een handje hielpen bij het vangen van vijandelijke schepen. Met dat verschil dat de privateers bij terugkomst naar de Britse rechtbank moesten. Als de rechter vastelde dat alles 'fairly' was gedaan, mochten de privateers het schip en lading houden of verkopen. Dit bracht het plaatsje Liverpool tot grote welvaart en de scheepsbouw ontwikkelde zich tot een van de grootste in de buurt.
  
         In de marina bij Liverpool.              Een privateers huis.
De legale piraten woonden in mooie huizen aan het water. Toen privateering niet meer mocht, richten ze zich op de scheepsbouw en handel. Van hier uit werden in de tijd van de Amerikaanse drooglegging ook veel smokkelroutes gevaren met rum uit de Caribean. De marina heeft een gezellige huiskamer in het clubhuis met luie stoelen, tv, boeken en internet. Naast het clubhuis is een kantine waar je allerlei snacks en ijs kunt krijgen.

We bellen hier een Nederlandse Canadees, Hans Boot, die we eerder ontmoetten in Yarmouth. Hij biedt aan om met ons naar het nationale park Kejimkujik te gaan. De volgende dag bereiken we na een uur rijden door de bossen en langs meren het park. Plotseling remt Hans af, er staan twee herten midden op de weg. Het park is tevens een historische site van de Mi'kmaw indianen, die hier vroeger leefden. Er is een informatiecentrum met uitleg over het park en de indianen. Je kunt er kamperen, kanoen, of hiken. Het is hier wel "Black Bear Country" en we krijgen een informatiefolder wat te doen in het geval dat we een beer tegen het lijf lopen.
  
We lopen een trail naar een van de watervallen. Onderweg worden we belaagd door horzels, vliegen en muskieten. Hans is goed voorbereid en heeft insectenspray bij zich, waardoor de hongerige meute op afstand blijft.
 
Het nationale park is prachtig en we genieten volop. Na een paar uur rond te hebben gelopen en gelunchd, stelt Hans voor om nog naar Annapolis te rijden. Dit is een oud stadje aan de Franse kant met onder andere een fort.

Vrijdag 29 juli varen we naar Lunenburg. Dit plaatsje is door UNESCO tot werelderfgoed bestempeld. Ook hier weer veel oude houten huizen en historie met scheepsbouw, privateers en rum-runners. Lunenburg is bekend vanwege de schoener "Blue Nose II" een nationaal icoon. Dit zeiljacht staat op het Canadese dubbeltje afgebeeld.
 
We bereiken hier ook de noordelijkste punt van onze route. We gaan nu weer op weg naar de USA. Maar eerst gaan we nog even bij Hans langs die vlakbij aan de rivier La Have woont. Vlak bij zijn huis is ook de plaatselijke jachtclub waar we aan kunnen leggen. De eerste avond eten we bij Hans en Denise thuis en de tweede avond eten zij bij ons aan boord. Het is reuze gezellig en we kletsen heel wat af.

Als laatste willen we nog walvissen kijken op Nova Scotia. Hiervoor moeten we naar de Bay of Fundy. Dit is het stuk water tussen Nova Scotia en het vaste land van Canada. Deze baai heeft het grootste getij ter wereld van wel 12 meter! Het water stroomt dan ook enorm hier en we moeten de tijden goed in de gaten houden. Op sommige stukken stroomt het sneller dan wij met de Panoramix kunnen varen. Na 24 uur varen komen we aan in Metaghan. Gelukkig hebben ze hier drijvende steigers en hoeven we niet na te denken bij het vastmaken van de boot. Dat is de volgende dag anders op het eiland Manan, midden in de baai van Fundy. We liggen in de vissershaven met superlange lijnen naar de kade. Bij hoog water hangen die slap en bij laag water bijna strak. Het tij gaat hier 5 meter op en neer.
  
   In Metaghan nog makkelijk.                  Op Mannan een flinke klim.

Tijdens de oversteek naar de USA zien we slechts een keer een fontein van een walvis die uitademt. Op kanaal 11, waar de whale-watchers op communiceren, horen we dat zij wel walvissen zien maar minder dan gebruikelijk. Omdat deze whale-watchers een eind uit de route lagen, was het niet mogelijk om die kant op te varen. Maar misschien komt er nog een volgende keer waarbij wij deze joekels van zoogdieren wel kunnen spotten.

<< terug                       logboek              volgende >>



Stempel Panoramix.