| home | boat | crew | contact | translate site
 

voorbereiding

planning

projecten

links/foto's

wensenlijst

de route

logboek/pech

zeilen vertrekkers

  Panoramix wereldreis | logboek

Cuba 2012 (deel 2):

We komen aan in Cienfuegos waar we al bij de ingang van de baai welkom worden geheten door een muurschildering.
 

Cienfuegos heeft veel mooie oude gebouwen uit de pre-Castro tijd. Met behulp van Unesco is de boel mooi opgeknapt. Ook hier weer veel oude auto's. De groente- en fruitmarkt heeft gelukkig veel meer keus dan die in Santiago. We kopen een heerlijke ananas die vrij prijzig is (40 ct.).
  
   Mooie oude Buick bij de haven.          Oude Conexxion bus uit Beverwijk.

We gaan een week het land op met een huurauto van het staatsbedrijf Cubacars. Onze Chinese Geely heeft gelukkig airconditioning want het is aardig warm. De lokale beheerder van Cubacars heeft een truc bedacht om wat extra's te verdienen. Je moet namelijk 65 CUC cash betalen (zonder bon) voor een volle tank benzine. De auto mag je vervolgens met een lege tank terugbrengen. Het verschil verdwijnt in zijn zak. Wij zijn niet voor een gat te vangen en nemen het benzinetankje van onze buitenboordmotor mee. We kunnen de tank nu echt leeg rijden, want we hebben onze eigen reserve.
  
  Onze Chinese Geely.                         Cowboys onderweg in de bergen.

We gaan via een mooie route door de bergen naar Trinidad. We gebruiken onze Amerikaanse TomTom omdat deze een kompas heeft. Hiermee kunnen we snel zien of we de goede kant opgaan Omdat niet overal wegwijzers staan is dit een handige optie. Een paar keer rijden we verkeerd bij een Y-splitsing waarbij het onduidelijk is welke afslag je moet nemen. We kunnen dan snel omkeren en de andere afslag nemen. Onderweg eten we een broodje en zien mannen te paard als cowboys hun vee drijven. Ze trekken zelfs een kalfje uit een meertje, nadat ze het beest een touw om zijn nek hebben gegooid met een goede lassoworp. Even verderop is de weg opgebroken (nergens staat een bord of zo) en men gebaard dat we langs de kant door mogen rijden. We rijden 2 km door het zand waar een laagje bitumen op is gespoten. De auto zit nu onder de zwarte teerspatten. We komen aan in Trinidad en zoeken onze weg naar een casa particular. We hebben van een stel Fransen in de haven een goed adres doorgekregen.
  
  Ons mooie dakterras.                       Souvenirkraampjes in Trinidad.

Het is een prachtige plek midden in het centrum en met een mooi dakterras met uitzicht over de oude stad. Trinidad is door Unesco uitgeroepen tot beschermd stadsgebied en dat is te merken. Het oude centrum is mooi gerestaureerd. Helaas staat een aardig gedeelte vol met souvenirkraampjes met soms wat opdringerige verkopers.
 
   Het meest bekende beeld uit Trinidad is dit kerkje met plein.

  
  Gezellige muziek op straat met gitaar, sambaballen en slagwerk.

Bij het afrekenen in de casa particular denkt de mevrouw ons te kunnen oplichten, door andere (hogere) prijzen te rekenen. Als we er wat van zeggen gaat er zonder probleem 10 CUC van de rekening af. Hun vriend die bij Cubacars werkt en onze auto veilig zou wegzetten, blijkt 90 km te hebben gereden. Hij zegt dat het niet waar is, maar na dreigen met de policia, betaalt hij zonder morren 10 CUC voor de benzine. Het is de eerste keer in Cuba dat we te maken hebben met lui die het niet goed met ons voor hebben. We moeten nu omschakelen naar wat meer achterdocht. Gelukkig is dit de enige keer dat wij deze situatie meemaken.

We rijden 50 km verder naar Sancti Spiritus, waar ook een mooi centrum moet zijn. Wij zijn er niet van onder de indruk en rijden na een lunch op het plein verder naar Santa Clara. Ook hier geen bijzonder centrum, maar wel een hele mooie casa particular. We hebben een heel huis met 3 slaapkamers voor ons alleen. We hebben een leuk gesprek met de eigenaar, die als enige van de familie nog in Cuba woont. De rest van de familie zit in Amerika en leeft in weelde in Tampa. De man is het met ons eens dat geluk in je hart zit en niet in je zak. Als er een familiereunie is, wordt er altijd over Cuba gesproken en niet over Tampa vertelt hij.

 
   Een sukje tweebaans met ruimte voor fietsers en paardenkarren..
 

De volgende morgen vertrekken we naar La Habana, de hoofdstad, een rit van 250 km over de snelweg. Tot in Havana lijkt het wel een autoloze zondag. Er loopt een 2x drie-baans snelweg door het hele land. Waarschijnlijk het resultaat van een uitspraak van Castro, zo van "bouw een driebaans snelweg van oost naar west door Cuba". Niemand die hem tegen durft te spreken, met als gevolg een overdreven breed stuk asfalt! Het rijdt natuurlijk wel lekker door. En omdat er toch bijna geen verkeer is, tref je ook fietsers, paarden- en ossenkarren aan op de rechterbaan. Ook staat er ineens een kapotte Lada midden op de weg met de eigenaar er onder om hem te repareren.

 
  Straatbeeld in Havana.

Ook in Havana-centrum is er weinig verkeer en parkeren kun je overal. Na de lunch gaan we op zoek naar een casa. We informeren in een winkeltje en prompt is er een Cubaanse jongen die ons helpt. We gaan langs 6 verschillende casa's todat we een goede gevonden hebben. Er zijn kennelijk ook Cubanen die denken dat het makkelijk geld verdienen is en dat je elk hok om kunt bouwen tot bed and breakfast. Zo hebben we tijdens onze zoektocht van alles gezien en vele trappen beklommen. Onze casa ligt midden in het centrum. Als we 's middags nog willen gaan wandelen, regent het pijpenstelen en zodoende zitten we tot 7 uur vast in onze casa. Daarna wordt het droog en gaan we een mojito drinken in het cafe met live muziek. We dineren in een restaurant waar ook Che en Fidel hebben gegeten volgens de foto's aan de muur. De paella smaakt in ieder geval prima en na een paar glazen cuba libre (rum cola) vallen onze ogen dicht en gaan we snel naar ons logeeradres.

 
  Het capitool in Havana.

Na een heerlijk ontbijt met veel vers fruit en omelet gaan we de stad weer in. We gaan naar het plein met het capitool dat er verwaasloosd uitziet. Het is gesloten wegens renovatie volgens grote billboards rondom het gebouw. De bewakers bij de achteringang organiseren echter prive rondleidingen door het gesloten gebouw. En zo lopen we door de stoffige gangen en zien we voor 2 CUC toch nog wat van de grandeur van dit statige gebouw. Het lijkt aardig op het Amerikaanse capitool. Wat we in Santiago de Cuba gemist hebben, komen we in Havana tegen. Op de pleinen wordt gedanst en muziek gemaakt en ook zijn er Trova's (particuliere huizen die de deuren openzetten zodat je van de muziek kunt genieten), in cafe's en restaurants wordt overal muziek gemaakt, en gedanst. Dit is Cuba zoals het in de folders beschreven wordt.

  
  Moderne en klassieke dansen door jong en heel jong.

We hebben flink gelopen en we besluiten tot een bustour in een open dubbeldekker door de stad. We kunnen nu 2 uur lang even lekker zitten en zien tegelijk nog wat. Op het plaza Armas is een openluchtvoorstelling aan de gang met mooie dans en muziek. Van klein tot groot danst er voor het aanwezige publiek. Na weer een avond met muziek vertrekken we naar Pinar del Rio. Dit is zowel een stad als een streek die zeer bekend is van de tabaksteelt. Op deze grond wordt de beste tabak voor de beste Cubaanse sigaren geteeld.

 
  De zaadjes van de tabaksplant zijn als zoutkorrels zo klein.

We ontmoeten er een jongen die wel een adresje van een boer weet die rondleidingen geeft. Met zijn drieen rijden we er naar toe. Het is een leuke ontmoeting en de boer vertelt alles, in het engels gelukkig, over de tabak. We krijgen koffie en mogen een sigaar uitkiezen om te roken. De rondleiding wordt afgesloten in zijn huisje waar je sigaren kunt kopen. De boeren mogen 10% van de produktie zelf gebruiken of verkopen. Ik heb echter al 5 kistjes sigaren, dus aan mij heeft ie een slechte klant.
  
  We proberen allebei een sigaartje van de beste tabak uit Pinar del Rio.

De jongen rijdt met ons mee terug naar de stad en helpt met het vinden van een mooie casa. Als dank mag hij een keuze maken uit de tas met kleding. Hij kiest een broek en een topje voor zijn zus en glimt van oor tot oor.

  
  Boer met ossen in Vinales.         Boer staat op de eg en de oseen trekken.

Ook deze casa is geweldig. Prachtige kamer met airco, goede douche en weer een uitstekend ontbijt. De volgende morgen gaan we naar Vinales. Dit is een natuurgebied met een beetje apart gevormde bergen. Bij aankomst hebben we een prachtig panorama over de valleien met palmbomen en huisjes.

 
  Panorama over het natuurgebeid van Vinales.

Je kunt er heel wat wandelen, maar mijn oog valt op een aanbieding voor een paardentocht. Dat lijkt mij beter. We wandelen nu al dagen en met een paard hoef je alleen maar te zitten en kom je ook een heel eind. Voor Paula is dit de eerste keer dat zij op een paard zit, maar ze is een snelle leerling. Het paard van Pim loopt continue met een slakkengang maar het paard van Paula heeft er zin in waardoor ze regelmatig in draf gaat en het paard moet mennen om het langzaamaan te doen. De gevolgen van deze 3 uur durende rit laat zich de volgende dag wel zien, zere billen en stijve benen, maar zeer de moeite waard.

 
  Te paard door de bergen.

We gaan met een gids 3 uur de bergen in en hebben halver- wege nog een stop bij een boertje die wat fruit en sigaren verkoopt. De boer zegt dat hij graag met ons mee wil en of we hem dan in Amerika kunnen afzetten. Ik probeer de man te overtuigen dat hij op de mooiste plek woont en dat Amerika alleen maar kan tegenvallen. Hij ziet dat toch anders en zwijmelt bij het idee dat hij in Amerika is.
  
  We steken rivieren over en rijden langs prachtige bergen.

In dit afgelegen oord hebben we onze goedkoopste (15 CUC) en tevens beste casa. De man maakt uitstekende mojito's en het ontbijt heeft een fruitassortiment dat we niet weg kunnen eten. Ook zien we voor het eerst jam en honing voor op brood in Cuba.
  
 Met een heerlijke mojito op de veranda.     Een ossenkar onderweg.

Na een heerlijke maar drukke week brengen we de huurauto met een lege tank terug. De komende dagen rusten we lekker uit in de marina en doen allerlei klusjes.
Primero el Mayo is niet de beste mayonaise maar '1 mei' ofwel dag van de arbeid. Dat wordt hier groots gevierd met veel optochten en parades in de ochtend. Daarna is er een soort koninginnedag feest met allemaal kraampjes op het grote plein waar je allerlei lekkers kunt kopen. Er zijn wel een stuk of tien standjes waar je een broodje "roast pork" kunt krijgen. Voor 20 ct heb je een heerlijk broodje warm vlees waarbij het varken je nog een beetje schuin aankijkt.
 
   Lekker vers broodje geroosterd varken.

Bier wordt getapt vanuit mobile tapaanhangwagens. Veel mensen hebben een lege frisdrankfles meegenomen die ze daar dan laten vullen. Er wordt gezellig in groepjes gekletst en er klinkt muziek.
  
 Een van de vele bierkarren en tappen gewoon in een zelf meegenomen fles.

De elektra voor al deze zaken zit gewoon in elkaar geknoopt met een plakbandje erover voor de isolatie. Kennelijk gaat dat nog steeds goed.
  
  Inelkaar geknoopte snoeren.                Paraplus tegen de hete zon.

We zeilen en motoren terug naar Santiago de Cuba om de laatste boodschappen te doen en uit te klaren. De electrische wc is stuk gegaan bij het onderste lager en we zetten de handbediende pomp weer terug. Hier in Cuba is zo'n lager een zoekplaatje. De bewoners van het groene huis die de was voor ons doen en waar we sigaren hebben gekocht zijn blij ons weer te zien. We ontmoeten Peter en Paula met hun jacht Pacific Blue die net terug komen van een rondje Zuid-Amerika. Met zijn vieren worden we uitgenodigd in het groene huis voor een diner. We werden gastvrij onthaald in hun huis Het diner, dat bestond uit, rijst met bonen, tomaten, komkommer en gebakken banaantjes, hebben we genuttigd in hun keuken dat niet groter is dan 3x4 meter.De 2 dochtertjes krijgen nog wat t-shirts en schoenen en zijn de koning te rijk.Pedro vraagt aan Pim of hij de volgende keer als wij komen nog wat spullen mee kan nemen vanuit een ander land, want in Cuba is dit allemaal niet te krijgen.(externe disk, moederborden, mobieltjes etc.).

  
  Diner met weing woorden Spaans.        Zegeningen uit El Cobre.

Als laatste attractie gaan we met zijn vieren naar El Cobre. Dit is een beroemde bedevaartplaats, 40 km verderop, die vorige maand ook door paus Benedictus is aangedaan. De boel staat mooi in de verf en het befaamde relikwie staat hoog in een schrijn op het altaar. Je kunt er gezegend worden met heilig water uit El Cobre. De Cubaanse pater geeft mij de zegen en ik hoop dat het ons goede wind en een voorspoedige reis zal geven. De volgende dag klaren we uit en gaan op weg naar Haiti en de Dominicaanse Republiek.

We hebben een geweldige tijd gehad in dit mooie land. In vergelijking met de westerse wereld gebruiken ze weinig energie en de kleine dorpjes zijn zeer ecologisch en voorzien bijna in hun eigen behoefte. Het voedsel is hier van zichzelf al macrobiotisch, biologisch of organisch. De mensen zijn allemaal even arm of rijk(het is maar hoe je het bekijkt). Er zijn geen files of parkeerproblemen. Wel weer veel paardendrollen hoewel de meeste paarden een soort luier aan hebben om de drollen op te vangen. Socialisme nodigt echter niet uit tot bovenmatig presteren. En dat is iets wat veel mensen wel willen, loon naar werken. Maar ja, zolang Castro nog leeft zal er weinig veranderen.

<< terug                       logboek              volgende >>



Stempel Panoramix.