| home | boat | crew | contact | translate site
 

voorbereiding

planning

projecten

links/foto's

wensenlijst

de route

logboek/pech

zeilen vertrekkers

  Panoramix wereldreis | logboek

Curacao juli 2012:

Na drie dagen met een constant passaatwindje, zeilen we het Spaanse water op bij Curacao. We zien een groepje boten met de Nederlandse vlag en ankeren naast Krina en Lutz, die we al eerder in Amerika tegenkwamen. Het is zondagmorgen en we gaan na de lunch naar de douane en immigratie in willemstad. Het is wel makkelijk dat men hier Nederlands spreekt. Alle winkels zijn dicht op zondag en we wandelen door het centrum van Willemstad naar de bootjesbrug om aan de overkant (Otrobanda) te komen. Deze bootjesbrug werd in 1888 gebouwd en is nog steeds de grootste drijvende brug van de wereld. Aanvankelijk was het een tolbrug, waarbij mensen met schoenen 4 ct en mensen met sandalen 2 ct moesten betalen. Blootvoets mocht je gratis de brug over. Het gevolg was dat de armen zich niet wilden laten kennen en met geleende schoenen de brug over gingen, terwijl de rijken (lees Nederlanders) de schoenen even in de hand namen en zo gratis overstaken.
 
  De handelskade in Willemstad.

We zijn de enigen bij de douane en immigratie en worden snel geholpen. De straatnamen, als Heerenstraat, Breestraat klinken zeer bekend. We zien ook al een frietkraam, alleen is deze ook dicht op zondag. Je betaalt hier met guldens en deze Antiliaanse gulden is net zoveel waard als onze oude Nederlandse gulden, namelijk € 0,45. De huizen hebben een beetje Zaanse bouwstijl en zijn allemaal in pasteltinten geverfd. Het verhaal wil nl. dat een gouverneur hoofdpijn kreeg van de weerkaatsing van de zon op de witte huizen. Hij verplichtte de mensen om hun huizen in pastelkleuren te verven, wat nog steeds het straatbeeld is in Curacao.
 
  Handelskade gezien vanaf de drijvende Emmabrug.

Als we uit de stad terugkomen, is er bij de steiger een grote groep cruisers die naar de Europacup zit te kijken in het stamcafe. De wedstrijd wordt op dat moment met strafschoppen beslist. We drinken een biertje en maken nog even snel een babbeltje. Maar van drie dagen doorzeilen word je toch moe en we gaan vroeg naar bed vanavond. De volgende dag, maandag, is het weer tijd om boodschappen te doen. Aangekomen bij de supermarkt Vreugdenhil, blijkt dit een Spar-filiaal te zijn. We lopen met ons karretje door de paden en we vallen van de ene verbazing in de andere! In de schappen staan allemaal overheerlijke Nederlandse produkten, zoals Venz hagelslag, Calve pindakaas, beschuiten, roggebrood, kroketten, bitterballen, het kan niet op. Aan de andere kant van de oceaan wanen wij ons weer in Nederland en terwijl wij wachten op de bus die ons naar de haven terugbrengt heeft Pim zich tegoed gedaan aan een echte Hollands Nieuwe!
 
  Haring happen bij supermarkt Vreugdenhil

De dagen erna lopen we door de verschillende wijken van Willemstad. In de wijk Scharloo is een stadrenovatie project aan de gang(van ons belastinggeld). Je ziet hier nog de oude panden naast de gerenoveerde staan. De straten worden gemaakt en er komen mooie trottoirs (ook van ons belastinggeld).
 
  Links gerenoveerd, rechts nog een bouwval.

Op vrijdagavond is er happy hour in het stamcafe aan de haven met live muziek. We maken kennis met diverse andere cruiserstellen die hier al een tijdje komen. Maandag is het vlaggendag en is iedereen vrij. Er is muziek en vrijmarkt in Willemstad. Overal hangt de vlag van Curacao. De mensen dragen veel blauw of hebben een vlagmotief in hun kleding. De vlag is blauw (water en lucht) met een gele streep (strand) en twee sterren (Curacao en klein Curacao).


Op woensdag varen we naar de marina bij het Hyat Regency Hotel aan de ingang van het Spaanse water. Pim's familie komt een weekje naar Curacao en zij verblijven in het hotel. Ook mijn moeder van 83 komt mee. Op vrijdagavond worden we spontaan uitgenodigd door de bemanning van een 80 voet Braziliaanse tweemaster die hier in de marina ligt. We eten Braziliaanse bonenpasta met rijst en varkenvlees. We ontmoeten hier ook de Cees de Jong (manager van de marina) en Bernardo (een Zwitser die hier woont en werkt). Het schip is een plaatje. Het is geheel in hout gebouwd en de bouw heeft 10 jaar geduurd. De afwerking en de details zijn dan ook prachtig uitgevoerd. Het wordt een gezellige avond en we worden gelijk voor een BBQ party op zondag bij Bernardo uitgenodigd.
 
 Fel gekleurde vogels bij sint Barbara plantation. (foto Susan)

Als we de volgende morgen aan het ontbijt zitten, komt de security van het hotel langs met de mededeling dat mijn moeder in het ziekenhuis ligt. Moeder heeft haar heup uit de kom en is per ambulance afgevoerd naar het Emma ziekenhuis. Mijn twee zussen zijn al de hele nacht in het ziekenhuis. We hadden juist voor vandaag een auto gehuurd om een tripje te maken. Dat gaat dus niet meer door en we rijden naar het ziekenhuis. Het is een oud ziekenhuis uit 1855 en er hangen nog zwartwit foto's met konigin Juliana op de gang. Het ziekenhuis heeft veel weg van een klooster met lange hoge stenen gangen en een kapel in het centrale gedeelte. Het personeel is uitermate vriendelijk en na een dag en een nacht in het ziekenhuis, is de heup weer teruggezet en kunnen we terug naar het hotel.
 
  Entree van het Emma ziekenhuis.

Zondag gaan we naar de BBQ bij Bernardo. Hij woont in een groot huis met zwembad in Emmadorp. Er zijn een hoop gasten van diverse nationaliteiten en het wordt een gezellige avond met topklasse stukken vlees. De specialiteit is 'pikanya'. Dat is het beste stuk vlees van een stier en wordt telkens als er weer een stuk gaar is in dunne plakjes gesneden. Het vlees komt uit Argentinie en smaakt verrukkelijk!
 
  Mooie stukken vlees op de barbeque.

We gaan met de familie nog een middagje naar Willemstad, waar we lokaal lunchen op de oude markt. Dat is een grote overdekte hal met allerlei eettentjes die lokale gerechten maken. Je zit aan lange tafels en het menu is per dag van de week verschillend.
 
 Lokale specialiteiten op de oude markt.

We gaan nogmaals naar de emmabrug. Op het moment dat wij erop staan gaat deze even open voor een jacht. Op dat moment krijgt de brugwachter echter bericht dat er ook een groot schip aankomt. De brug gaat nu helemaal open en we kunnen er met de rolstoel niet meer af. Zo staan we er wel een uur op en zien slepers en twee tankers passeren. Hierna drinken we nog een verse fruitcocktail bij een stalletje en gaan terug naar het hotel.
 
 Wachten op de brug tot deze weer dichtgaat.

De volgende dag gaan we met zijn allen snorkelen in een baai en moeder heeft ons keurig naar de ankerplaats gestuurd. De week is omgevlogen en vrijdag gaat de familie weer terug naar huis. Wij gaan de boot schoonmaken want over 4 dagen gaan wij ook voor 3 maanden terug naar Nederland om te voelen hoe het is om weer in de regen en de wind te leven. Hier gaan wij ook de plannen bespreken wat wij in de toekomst zullen gaan doen.

 Oma even aan het stuurwiel.

<< terug                       logboek              volgende >>



Stempel Panoramix.