| home | boat | crew | contact | translate site
 

voorbereiding

planning

projecten

links/foto's

wensenlijst

de route

logboek/pech

zeilen vertrekkers

  Panoramix wereldreis | logboek

Aruba december 2012:

Als ik op het douanekantoor kom om ons uit te klaren op Bonaire, is het personeel druk doende om de kerstboom op te tuigen. De ramen worden voorzien van allerlei kerstslingers en tussendoor klaren ze ons nog even uit. Even later vertrekken we naar klein Bonaire, een eilandje hier voor de kust waar je mooi kunt snorkelen boven het rif. We leggen vast aan een van de speciale duikboeien, want ankeren is hier verboden. Om 3 uur 's middags maken we los en gaan op weg naar Aruba. Het is een afstand van 100 mijl en dus te ver om in een dagtocht te doen. Nu zeilen we de nacht in en komen 's morgens om 9 uur aan bij Oranjestad. Het blijkt dat de regels zijn veranderd en dat je alleen nog maar in Barcadera kunt inklaren. We moeten dus 20 minuten terug varen naar deze vieze industriehaven. Je hebt hier niet het idee dat je in Aruba bent. Gelukkig wordt de Panoramix door de wind van de lelijke betonnen kade afgehouden. Een Venuzuelaanse schipper helpt ons met het aannemen van de lijnen, wat wel handig is met al die wind.

 
 Onderweg naar Aruba worden we begeleid door dolfijnen.

Na de formaliteiten gaan we weer terug naar Oranjestad en ankeren bij Nikky Beach net achter de luchthaven. Hier liggen al veel jachten en de swell(deining) valt gelukkig mee. Aruba is erg op de Amerikaanse toerist ingesteld. Bij de cruise docks, waar die grote cruiseschepen aanleggen, is het dan ook een aaneenschakeling van juweliers, kleding- en souvernirzaken. Allemaal met airco. We lopen 100 meter landinwaarts en hier begint het gewone leven van de Arubaan. We gaan even langs de bakker, de groenteman en een supermarktje voor wat boodschapjes. We vinden hier bij de groenteman weer van die heerlijke caribische mango's. We kopen er een paar en Paula maakt hier een heerlijke smoothy van samen met passievrucht en sinaasappelsap. Voor dit doel heeft Paula een staafmixer op Bonaire gekocht bij de Blokker.

 
 Een lekkere smoothie van passievrucht, banaan en jus d'orange.

Volgens de gids is het erg droog op Aruba, maar 's nachts krijgen we een flinke hoeveelheid regen over ons heen. De muggenhor zit een beetje tussen het luik boven ons bed en begint natuurlijk te druppelen. Met een striemende wind en hoosbui gaan we dit niet direct verhelpen en liggen we maar even met een handdoek over ons heen. Na een half uur neemt de regen en de wind even af en kunnen we snel de muggenhor weghalen en het luik hermetisch sluiten. Helaas heeft het rolgordijn wat regenwater verzameld en besluit nu te gaan druppelen. Met de handdoeken maken we het rolscherm droog en kunnen we weer verder slapen.

 
 Nagebouwde Hollandse geveltjes met een Taj Mahal erbij voor de toeristen.

Het centrum van Oranjestad heeft weinig historie of cultuur te bieden. Voor de dagelijkse stroom van passagiers van de cruiseschepen is het centrum volgebouwd met souvenir- winkels, juweliers, merkkledingzaken en dergelijke. Wij huren een auto voor twee dagen om het eiland verder te verkennen. Zo rijden we langs de plaats delict, waar Joran Nathalie liet verdwijnen, naar het noorden. Aruba dankt zijn populariteit aan het feit dat het veel zandstranden heeft. Dat vele zand leidt hier aan de noordkust tot duinvorming, iets wat we nog niet eerder gezien hebben in de Carieb.

 
 Duinvorming op Aruba.

Een eindje verderop bevond zich tot enkele jaren geleden een natuurlijke brug langs de kust. De attractie is er nog steeds, maar nu van een ingestortte brug. Er staan paaltjes waar je achter moet blijven, omdat het ding nog steeds verder afbrokkelt. Er liggen ook al heel wat paaltjes onderin tussen de rotsen, dus afbrokkelen doet het zeker.

 
 Voor een paar jaar geleden kon je hier gewoon overheen lopen.

Ook hier op Aruba hebben Arawak indianen gewoond en zijn er rotstekeningen achtergebleven. We bezoeken zo'n grot en zien dat er ook mensen zijn met minder respect voor de duizenden jaren oude tekeningen. Zo heeft iemand 'John was here' dwars over een oude indianenprent geschreven.

  
 Pim en Paula in de grotten.                Een mooie Arawak indianentekening.

De parkwachter bij de grotten heeft een leuke bijverdienste door ons rond te leiden. Zijn belangrijkste troef zijn de zak- lantaarns die hij heeft, zodat je wat kunt zien in de grot. Na vijf dagen op Aruba zijn we uitgekeken en gaan we op weg naar Colombia. Het eerste stuk hebben we weinig wind en moeten we op de motor varen. Maar dan neemt de wind toe en kunnen we gaan zeilen. Ineens ziet Paula een grote zwarte vin door het water schieten. Als ik ook kijk zie ik een 3 meter lange orka door een golftop zwemmen, waardoor zijn hele lijf prachtig zichtbaar is. We zijn natuurlijk te laat om er een mooie foto van te maken, daarom maar een foto van internet geplukt wat het dichts in de buurt komt.

 
 Orka's onderweg naar Colombia.

De tweede dag neemt de wind verder toe en wij gaan met een flinke snelheid door het water. Ik gooi de vislijn uit om te zien of we nog wat kunnen vangen. Na een paar uur is het raak en hangt er een kleine wahoo aan de haak. We halen de vis binnen en eten er 's avonds heerlijk van.

  
 Direkt na de vangst nog mooi geel-groen, daarna kleurt hij zilver.

Op maandag 17 december komen we aan in Santa Marta, Colombia.

<< terug                       logboek              volgende >>



Stempel Panoramix.