| home | boat | crew | contact | translate site
 

voorbereiding

planning

projecten

links/foto's

wensenlijst

de route

logboek/pech

zeilen vertrekkers

  Panoramix wereldreis | logboek

Turkije      december 2007:


Het is moeilijk om wat voor elkaar geheim te houden. Dankzij onze inventarislijst weten we precies wat waar in welke doos zit. Zo ook de chocoladeletters dus, die zitten in doos 4 in de stuurboord achterhut. Paula was me net voor geweest en had de letters al apart gelegd en ik maar zoeken! Zoals je op de foto ziet is Sinterklaas vanochtend dus langs geweest.
 5 december inhoud stuurboord achterhut
Ook is deze week de ombouw van het gasfornuis gestart. Het bestaande gasfornuis wordt van de gaskoppen ontdaan en krijgt een Wallas 95D dieselkookplaat. Hiervoor moest een dieselleiding worden aangelegd en moest ook de stuurboord achterhut worden leeggehaald. Vandaag, 9 december, is het fornuis klaar. We staan nu voor een week op de kant om het onderwater- schip te antifoulen. Ook moeten er twee gaten in worden gezaagd voor de watermaker en de sonar. Op de schroefas wordt een ropestripper gemonteerd om touwen door te snijden als die in de schroef komen.
 Met de travellift uit het water Aan het werk.

Maandag 10 dec. is de boot uit het water gehaald en konden we beginnen met schuren van de antifoulinglaag. Tijdens de werkzaamheden op de kant hebben we de dagen op een andere boot doorgebracht, zodat we in deze periode niet geheel dakloos waren.

Ook de 2e dag hadden we nog nodig om te schuren want een schip van 11 meter is niet meteen vrij van alle aanslag. Helaas lieten de weergoden ons in de steek want we wilden woensdag de 1e laag antifouling aanbrengen maar helaas regent het ook wel eens in Turkije. Er zat niet anders op dan te wachten tot het droog werd maar de regen had nog helemaal geen zin om op te houden zodat wij ook donderdag noodgedwongen binnen zaten. Ook mooi even tijd om de website bij te werken met een betere Google maps. Je kunt voortaan de laatste 10 posities van het schip zien. De foto's op de link pagina zijn nu ook bijgewerkt. Maar op vrijdag lachte het zonnetje ons tegemoet en vol goede moed begonnen wij aan het verven. Omdat het prachtig weer was konden wij de 2e laag antifouling meteen al `s middags aanbrengen zodat wij zaterdag het water weer in konden en in onze eigen boot konden gaan slapen. Helaas, het zat ons niet mee want zaterdag begon de dag ook weer met regen en omdat er weinig personeel is op zaterdag moesten wij wachten tot maandag voordat wij weer in onze eigen boot konden wonen. Het hele weekend was verder prachtig weer en maandagmorgen ging onze boot als 1e het water in zodat wij onze spullen weer naar de eigen boot konden brengen en weer in de vertrouwde omgeving verder kunnen wonen.


Hier in Bodrum is het nog steeds aangenaam weer waardoor Pim en Paula `s avonds na het eten altijd nog even een wandelingetje langs de boulevard gaan maken en in het dorp een kopje koffie drinken. Langs de boulevard zijn nog genoeg restaurants open, zo ook een Chinees restaurant waar we 2 keer gegeten hebben. Voor de ingang van de Chinees staat een portier van `s morgens 9:30 uur tot `s avonds 10:30 uur klanten te lokken en mensen naar binnen te helpen. Hij is blij als er iemand een praatje met hem maakt want het is erg stil op straat.
        Portier voor het Hong Kong restaurant
Omdat wij iedere avond langskomen, kwamen wij dus ook in gesprek met de portier.Hij vertelde ons dat hij in de winter in Bodrum werkt en in de zomer in Gumbet , een klein plaatsje verderop. De volgende avond liepen wij weer langs en natuurlijk een praatje. Hij vroeg of wij een kopje koffie wilden, gratis van het huis. Nou, dat wilden wij wel. Dus werden we met veel egards naar binnen geleid en kregen ons heerlijke kopje koffie. 2 avonden later, weer het praatje en weer het gratis kopje koffie. In het restaurant werken 4 obers en 1 van deze heren begint ons ook al te kennen zodat wij nu weten dat hij 2 dochters heeft (de jongste wordt 27 december 1 jaar) en dat hij het leuk vindt om te schilderen. Dit gaat nu al bijna iedere avond, en vorige week kregen we heerlijke gebakken banaantjes van het huis. De mensen zijn hier dus heel gastvrij en als wij geen zin hebben om bij de Chinees koffie te drinken lopen we aan de overkant zodat de portier ons niet ziet. We hebben ondertussen meer gratis koffie en thee gekregen dan dat we ooit besteed hebben in het restaurant. Gisteren kwamen we met de baas van het chinese restaurant in gesprek en hij vroeg of we van babi pangang hielden. Natuurlijk, maar varkenvlees is hier vrijwel nergens te krijgen. (bij de supermarkt hebben ze een paar dingen zoals parma ham a € 100 de kilo) Ik vroeg hem dus hoe hij aan echt varkensvlees dacht te komen. Hier in de bergen zijn de zwijnen gratis antwoorde hij, en nu gaat hij voor mij een zwijn schieten. We zijn benieuwd wanneer de babi pangang geserveerd gaat worden.

Donderdag 20 december is het kurban bayrami ofwel offerfeest. Dit is qua heftigheid vergelijkbaar met kerstmis bij ons. Het duurt 4 dagen en de eerste dag slachten ze een geit en eten met de familie 1/3 deel op. De tweede dag eten ze 1/3 met vrienden. En de derde dag geven ze het laatste derde deel aan de armen. De Turken houden ook wel van makkelijk, want je kunt bij de supermarkt een geslachte geit kant en klaar afhalen 1 dag voor het offerfeest.
  Kerstsfeer aan boord van de Panoramix.   Kurban Bayrami express
Kerstmis is hier verder een non-event. Alhoewel veel winkels sinds vorige week kerstbomen, -ballen en -slingers in de etalage hebben gezet. De supermarkt heeft zelfs een kersthoekje ingericht waar je kunstbomen, kaarsen, ballen en allerlei andere kerstzaken kunt kopen. Onze kajuit is nu dus ook versierd. De dag voor het offerfeest is er een grote schapenmarkt. Er was zelfs een verkoper die dacht dat wij ook een schaap wilden kopen.
 schapenmarkt.  Schapen voor het offerfeest
Op de dag van het offerfeest zijn wij cultureel gaan doen, en zijn we naar een van de zeven wereldwonderen, het mausoleum van Mausollos geweest. Althans wat er nu nog van over is. Bijna 2000 jaren bleef het overeind, todat een aardbeving het verwoeste. In 1494 kwamen de kruisridders langs die de stenen wel handig vonden om er hun kruistocht-kasteel mee te versterken. In 1522 waren zo ongeveer alle stenen opgebruikt, zodat alleen de funderingen en de graftombes over zijn. Vandaag de dag staat dat kasteel nog steeds in Bodrum en zijn de marmeren stenen van het mausoleum daar te zien.
 Mausoleum van Mausollos  Resten van het mausoleum

De dagen vliegen voorbij en we krijgen steeds meer kennis met de Turkse gewoontes. De bevolking is erg gastvrij en zal altijd klaar staan om ergens mee te helpen. 30 dec. was weer zo`n dag waarbij wij van de Turkse gastvrijheid hebben mogen genieten. We gingen `s morgens een wandeling maken naar een paar molens bovenop een berg en omdat het prachtig weer was kregen we op een gegeven moment wel een beetje dorst. Bovenop de berg hadden we een prachtig uitzicht over het water en het dorp. Er stond een bouwval wat in de zomer als restaurant door moet gaan maar op dit moment waren er 4 mensen een beetje aan het klussen. Er zat wel een echtpaar (oude man en jonge vrouw) aan een tafeltje met wat mandarijntjes en een flesje water. Wij vroegen aan deze meneer of we misschien hier wat te drinken konden krijgen maar hij moest ons helaas teleurstellen. We moesten wel even met hem aan het tafeltje gaan zitten en zo kwamen we met hem in gesprek. Op een gegeven moment vroeg hij of we misschien wat water en raki wilden hebben maar om nu om 12 uur `s middags aan dermate sterke drank te zitten hadden we even geen zin in. Of we dan misschien een biertje wilden. Nou, daar hadden we wel een klein beetje trek in. Zonder problemen ging hij samen met een andere man naar zijn auto en rijdt weg. Binnen 10 min. is hij weer terug met een kratje bier zodat we toch nog wat te drinken kregen. Affijn, we zitten zo'n beetje te keuvelen en ineens komt een wat oudere vrouw een grote salade op tafel zetten. Achter de bouwval was een moestuin en daar had ze net de ingredienten geplukt en voor ons deze salade gemaakt met brood erbij. na nog eens 10 min. komt deze zelfde vrouw met gebakken visjes, ook voor de gasten. na verloop van tijd was deze overheerlijke maaltijd op en wilden we ze wel wat geven voor hun gastvrijheid maar daar kwam niets van in. We werden door de man uitgenodigd om eens een keer bij hem langs te komen in zijn huis en als wij zijn auto een keer wilden lenen was dit ook geen probleem.

        Vuurwerk met oud en nieuw
<< terug naar november             >>> door naar januari



Stempel Panoramix.