| home | boat | crew | contact | translate site
 

voorbereiding

planning

projecten

links/foto's

wensenlijst

de route

logboek/pech

zeilen vertrekkers

  Panoramix wereldreis | logboek 69

Portugal april 2016:

We vliegen op 13 april naar Lissabon en komen na een dure taxirit(was duurder dan ons vliegticket) om 19:00 u. aan bij de Panoramix. Ondanks 6 mailtjes weten ze kennelijk niet dat we nu zouden aankomen, want er is geen sleutel voor de boot. Dan maar via het dakraam naar binnen en zo de deur geopend. Vladimir, de Albanese werkman hier, regelt een ladder en elektriciteit voor ons. Nu hebben we in ieder geval heet water voor de douche morgen.

 
 De wandel- en fietsboulevard bij Seixal Amora.

Het defecte toegangsluik van acryl hebben ze netjes vervan- gen met een nieuw luik van mooi doorzichtig licht groen acryl. Het is nu weer als nieuw. We halen gelijk de vouwfietsen te voorschijn en gaan even verse croisants voor morgenochtend halen bij de Lidl. Na de boodschappen gaan we lekker uit eten bij een plaatselijk restaurantje. Portugal is heerlijk goedkoop. Een glas rode wijn dat tot 3 mm onder de rand gevuld wordt, kost slechts 1 euro.

 
 Tijdens laagwater zijn deze flamingo's ons uitzicht vanuit onze kuip.

De volgende morgen haal ik de zuiger voor de buitenboord op. Deze had ik vorig jaar al besteld. De motor ligt nog steeds in onderdelen op de boot, maar het lukt me om de nieuwe zuiger te monteren en geen boutjes of schroefjes over te houden. Van de oude zuiger was de zuigerveer helemaal vastgeroest en kon deze niet meer bewegen. Mijn vermoeden klopte gelukkig en met de nieuwe zuiger plus zuigerveren moet het motortje weer goed lopen.

  
 De oude ramen gaan er met wat handigheid en geweld eruit.

De volgende dag verwijderen we de twee stuurboord ramen. De zwarte verfrand die de lijm moest beschermen tegen UV stralen was eraf gegaan. Het voorste raam lekte daardoor een klein beetje. Het andere raam lekte niet, maar kon je heel makkelijk los trekken van de oude kit. De werf had ik al om een offerte gevraagd, maar de 600 euro die ze ervoor wilden rekenen vond ik te veel. Zo'n klusje moet ik zelf toch ook kunnen! Ik vraag de werfbaas, Felisberto, om nieuw acryl materiaal te leveren voor de ramen. De volgende dag is het acryl aangekomen en worden de nieuwe ramen eruit gezaagd met de oude ramen als mal.

 
 In de werkplaats frees ik zelf het noodzakelijke profiel in de ramen.

Volgens de Felisberto zijn de ramen nu klaar. Maar ik zeg dat er nog een profiel voor de lijm uit de randen gefreesd moet worden. Volgens de werfbaas is er niemand op de werf die dat kan. Ik zie wel een bovenfreesmachine liggen en vraag Felisberto of ik het klusje dan zelf mag uitvoeren, met gebruik van zijn machine. Dat vindt hij goed en zo ga ik aan de slag in de grote houtwerkplaats op de werf. Op de eindafrekening betaal ik slechts €55 voor de twee ramen. Van dit voordeeltje kunnen we wel een paar keer uit eten gaan.

Met zwarte polurethaan kit lijm ik de ramen weer op de kajuit. Nu alleen nog de randen zwart spuiten. Dit laatste is nodig omdat anders UV licht de kit onthecht en de ramen gaan lekken.

  
 In de marina van Cascais krijgen de ramen een nieuwe zwarte rand.

Nu de ramen klaar zijn, kunnen we eindelijk het water in en op weg gaan. Nadat de lift de Panoramix in het water heeft laten zakken, blijkt dat de waterpomp van de motor niet werkt. Terwijl de Panoramix nog in de lift hangt, vervang ik snel de impeller van de waterpomp. Er waren drie vinnen van de impeller afgebroken waardoor de pomp het niet meer deed. We gaan te water en zeilen direct door naar Cascais. Dat is een mooie marina bij een leuk plaatsje. We blijven er drie dagen en komen weer een beetje in het ritme van het zeilersleven.

 
 Setúbal is een leuk plaatsje met onder andere dit fraaie plein.

Op zondag zeilen we 40 mijl naar het plaatsje Setúbal. Als ik de motor start om het haventje binnen te varen, merk ik dat er geen koelwater uit de uitlaat komt. Snel de motor weer uit en een nieuw plan maken. We zeilen zo ver mogelijk de haven in en rollen dan snel het zeil in, is het plan. Maar net als we dat willen gaan doen, blaast de veerboot op zijn fluit en komt deze de haven uit varen. We zeilen dan nog maar een extra rondje en doen een tweede poging. Nu gaat het goed en vlak voor de kade rollen we het zeil in. Ik start de motor en manouvreer de Panoramix netjes langs de steiger. Zodra we stilliggen zet ik gelijk de motor weer uit. Je kunt namelijk maar heel kort zonder koelwater varen, anders heb je een flinke schade!

 
 Uitzicht op de marina met de Panoramix rechts van de pont.

Van de havenmeester mogen we hier blijven liggen. We liggen op een prima plek en zo kan ik de waterpomp goed repareren. Gelukkig is de impeller nog heel, maar is de pakking van het pompdeksel versleten. Deze pakking is snel vervangen en het probleem is daarmee opgelost.

Maandag 25 april is een nationale feestdag in Portugal. Iedereen heeft vrij en alle winkels zijn dicht. Het is mooi weer (zonnig en 24 graden) en iedereen loopt gezellig over de boulevard, gaat wat vis eten of ligt aan het strand.

  
 Concert op de dag van de revolutie.     Lekker vis eten langs de boulevard.

We zeilen van Setúbal naar Sines. Vanaf hier gaan we het lange stuk van 63 mijl naar Kaap Sao Vicente varen. Op dit eind zijn verder geen haventjes om een stopover te maken. Om 6 uur gaat de wekker en om 7 uur varen we met het eerste zonlicht weg. Het eerste stuk hebben we geen wind en moeten we op de motor varen. Halverwege komt er een mooie noordwesten wind en kunnen we de rest zeilen. Na het ronden van de zuidwestpunt van Portugal laat Paula het anker zakken in een kleine baai.

 
 We ronden al zeilend Cabo de São Vicente.

Voor de eerste keer sinds lange tijd slapen we achter ons anker. Gelukkig is de deining hier afwezig en hebben we een goede nachtrust. De volgende morgen slapen we uit, want we hoeven maar een klein stukje naar de volgende haven Portimão.

 
 In Portimão drinken we wat met een heerlijk stukje banket erbij.

Portimão is niet zo'n heel bijzondere stad. we lopen binnen het uur door het oude centrum, wat eigenlijk helemaal niet oud is of lijkt. Volgens Tripadvisor is er ook niet zo veel te doen in deze stad. Wat wel een aanrader is, zijn de mooie duinen met bijbehorende wandeling in het volgende dorp Alvor. Met onze vouwfietsen leggen we de 7 km door de heuvels snel af. Alvor is een leuk klein oud vissersdorpje waar we heerlijk lunchen voordat we aan onze wandeling over de boardwalk beginnen. De wandeling door de duinen gaat namelijk niet over zandpaden, maar op zo'n meter hoogte over een aangelegde vlonder.

 
 Uitzicht vanaf de boardwalk op het dorpje Alvor.

Na drie dagen uitrusten en de was doen, gaan we verder naar Albufeira. In deze plaats zijn wij in onze verkeringstijd nog een weekje op vakantie geweest. Onze enige herrinering aan deze vakantie is, dat Paula een paar dagen ziek was en het zeewater ijskoud! We lopen door het dorp, maar herkennen niets. Er is wel een restaurant die Hollandse lekkernijen verkoopt. Een frikandel speciaal kan ik niet weerstaan en zo gaan we toch maar even lunchen.

Dan maar weer door naar onze volgende stop in Faro. Hier is geen marina en gaan we voor anker in een soort wadden gebied met veel kreekjes. Op flinke afstand van de stad liggen we dan en onze dinghy met buitenboordmotor zijn hard nodig om aan de kant te komen. In de oude burcht van Faro gaan we weer eens lekker uit eten. Dat uit-eten gaat nog steeds prima in Portugal, want het pleegt geen aanslag op onze portemonnee.

 
 Onderweg veel visboeien waarvan er eentje prompt aan de kiel blijft steken!

Vanuit Faro was het plan om naar de grensrivier met Spanje te varen. Onderweg daar naar toe lees ik echter in de gids, dat je alleen bij hoogwater de rivier op kunt varen. Het is helaas juist laagwater als wij er zullen aankomen. We veranderen het plan en zeilen nu verder door naar Mazagon. Deze haven is diep genoeg bij eb en vloed. Dit is een haven die door de overheid gerund wordt. In het haven kantoor loop ik de baas tegen het lijf en deze vertelt mij dat er zeer lage tarieven gelden als je langere tijd op de kant staat. De prijs is voor onze boot slechts €120 per maand! Het kan dus nog voordeliger dan in Portugal. Vanaf Mazagon zeilen we naar Chipiona, waar de rivier naar Sevilla begint. We vertrekken vroeg maar worden al na 5 mijl gedwongen te stoppen vanwege een militaire schietoefening. Na anderhalf uur wachten, kunnen we dan eindelijk onze weg vervolgen.

 
 De Rio Guadalquivir heeft zeer veel slib in het rivierwater.

Het is nu springtij en het water stijgt en daalt 3,5 meter aan het begin van de rivier. Dit veroorzaakt een vloedgolf in de rivier die tot meer dan 100 km landinwaarts doorgaat. Het tij is voor ons gunstig en we kunnen een groot deel met de vloedgolf mee naar Sevilla. Hier liggen Belgische vrienden van ons in een klein haventje bij Gelves. In het begin hebben we nog stroom tegen en schieten we niet erg op. Maar in de middag draait de stroom om en krijgen we gunstige wind. We zeilen met 8 mijl per uur de rivier op en zijn zo om 5 uur 's middags al bij de haven.

 
 Een groot deel van de Rio Guadalquivir loopt door een nationaal natuurpark.

Het haventje Gelves ligt op 5 km van Sevilla. Bij de haven is een bushalte, waar vandaan elke 20 minuten een bus naar Sevilla gaat. Vanavond komt er een gitarist in het cafe bij de haven en speelt en zingt flamenco liedjes waar de gasten flink op dansen. Helaas is de weersvoorspelling tegengesteld aan die in Nederland en wordt het hier regenachtig en koel de komende dagen.

 
 Een selfie genomen bij het prachtige Plaza España.

Sevilla is een prachtige oude stad vol met monumenten. De een nog mooier dan de ander. We gaan een paar keer met de bus naar de stad en genieten tussen de buien door van al het moois. In 1929 was er een wereldtentoonstelling in Sevilla en het Expo29 terrein staat nog vol met al dat moois.

 
 Even een theepauze in een mooie oude pastellaria.

Vrijdag 13 mei is het weer droog en is het tij gunstig om de rivier af te varen naar Chipiona. De 55 mijl zeilen we snel in 8 uur tijd. Door de overvloedige regenval van afgelopen week, stroomt de Rio Guadakquivir lekker snel naar zee. Zo heeft al die nattigheid toch nog een gunstige bijwerking.

 
 We zien veel ooievaars in hun nesten langs de Rio Guadalquivir.

Het weerbericht geeft nog twee dagen gunstige wind. Daarna wordt het windstil. We varen de komende dagen dan ook maar gelijk door. We gaan naar Ceuta, de Spaanse exclave tegenover Gibraltar. Op zondag 15 mei komen we in Afrika aan. Ceuta is gewoon Spanje maar dan in Marokko.

 
 De marina van Ceuta ligt midden in het oude dorp.

Als we aankomen in de grote haven bij Ceuta, varen we eerst nog verkeerd en komen bij de vissershaven uit. We vragen aan de vissers waar de marina is, en die blijkt 2 km verderop in de haven te zijn. We liggen mooi in het centrum van de stad en tussen de palmbomen. De trui kan gelijk verruilt worden voor een t-shirt en een korte broek. Eindelijk wordt het weer een beetje lekkere temperatuur.

Morgen gaan we kijken waar we een auto kunnen huren voor onze roadtrip door Marokko.

<< terug                       logboek              volgende >>



Stempel Panoramix.